Skip to content

تافی آلبالویی کرمینی – Kremini

سپتامبر 25, 2010

کرمینی آلبالویی

در این شب عزیز، بالاخره تصمیم گرفتم اینجا رو آپدیت کنم😀 نه که تاحالا نمی‌خواستم، بلکه نمی‌شد. ولی وقتی دیدم ملت حتی با سرچ کردن «ظ» و «پوست پفک» و «http://www.dw-world.de/dw/article/0,,601» و «logo filetype:png imagesize:150×150» و «عکس بستنی فلفلی کاله»  به این‌جا رسیدن احساس جالبی بهم دست داد و انگیزه بیشتری گرفتم واسه آپدیت😀.

دیدم یکی از وادی‌هایی که انگولکش نکردم تاحالا، وادی تافی‌هاست. هله‌هوله‌هایی که یکی از موارد مصرفشون واسه من مواقعیه که می‌خوام طعم ( شما بخونین بو😀 ) دهنم عوض شه و حال و حوصله کلنجار رفتن با آدامس و خسته کردن خودمو هم ندارم؛ از اونجایی که از این منظر هم می‌شه به تافی نگاه کرد که آدامسیه که می‌شه با خیال راحت قورتش داد هم گاهی سراغش می‌رم😀.

تافی‌های ایرانی رو تقریباً خیلی وقته نخوردم و آخرین چیزی که ازشون یادمه اینه که کاغذشون بهشون می چسبید موقع باز کردن و بعد از وررفتن فراوان یا قید یه تیکه از تافی رو می‌زدین و یا کامل می‌خوردینش و آخرش اگه حال کردین هسته‌شو پس می‌دادین😀. تازه بعدش دردسر لای دندون رفتن و اینا شروع می‌شد. ولی مجید‌آقا! دست‌فروش محترم جلوی دانشگاه، منو متوجه کرد که تافی همیشه بد نیست😀 یه بار کرمینی آلبالو رو ازش خریدم و خوشم اومد. یکی از ده‌تا تافی تو بسته‌شو باز کردم و دیدم کاغذش بهش نچسبید. یه لحظه نگران شدم که نکنه تقلبی باشه و جای تافی چیز دیگه‌ای بهم انداخته باشه😀. گازای اول رو به سختی زدم چون سفت بود و من اینو گذاشتم به حساب این‌که این تافی‌ها مونده‌ن ولی بعدِ دو سه تا گاز راه افتاد. یه طعم آلبالو که انگار یکم خامه قاطیشه دهنمو پر کرد. شیرینیو و ترشی و …ش گلومو نزد و حین جویدنش شیره‌ای ازش خارج شد به خوردن دومین دونه هم علاقه‌مند شدم . خلاصه این‌جوری شد که این تافی ترکیه‌ای هم رفت تو لیست هله‌هوله‌های مورد علاقه‌ی من.

این‌جوری که وبسایت این‌شرکت نشون می‌ده، بسته‌بندیش عوض شده ولی اطلاعات زیادی، حداقل بخش انگلیسیش راجع به این محصول نداده، ممکنه ترکیه‌ایش داده باشه که من چون ترکی بلد نیستم چک نکردم.

کرمینی

دسته‌بندی: تافی

مزه‌حدودی: آلبالو!

قیمت: ۵۰۰ تومان

طعم‌ها: پرتقال، توت‌فرنگی، آلبالو

ترکیبات: شما که نمی‌خونین این بخشو، منم دیدم زیادی ریز نوشته شده، ننوشتم😀

++++

اگه خیلی احساس گیک بودن دارین و لباسا و ابزار موجودتون خیلی این حستونو ارضا نمی‌کنه، به این سایت حتماً سر بزنین. سایتی که دریایی از محصولات برای گیک‌هاست. وقتی می‌گم دریا، دریای بیکرانی منظورمه که از صبح تا شب ممکنه الافتون کنه! از تی‌شرت گیتار الکتریک گرفته تا گوشی تلفن قدیمی‌ای که در حقیقت هنزفری بلوتوثه توش پیدا می‌شه. قیمتاشم به نظر بدی نمیاد . من که یکی دو تا چیز ازش دارم راضیم!

اگه سوالتون اینه که گیک دیگه چه کوفتیه؟ باید بگم معنی گیک ( یا به قول من و خیلیا خوره‌ ) رو می‌تونین اینجا و یا با گوگل کردن پیدا کنین. اگه هم سوال دیگه‌ای دارین بپرسین، تعارف نکنین😀

kinder Bueno white

سپتامبر 20, 2010

کیندر بوئنو سفید

شکلات، عالم بی‌انتها و بزرگیه و هرکی به اندازه‌ی برداشت خودش، می‌تونه ازش استفاده کنه، مثل غزلیات حافظ! اصلاً یه فلسفه‌ی عمیق و یه مسلک عرفانیه و هرکی تو این سیر و سلوک در جایگاهی قرار داره که با دیگری فرق داره! و نمی‌شه گفت کی از کی بالاتره :D؛ ولی چیزی که قطعاً مشخصه اینه که زیادن کسایی که تو این راه پر پیچ و خم قدم گذاشته‌ن😀.

یکی از کشفیات من تو این دریای بی‌کران، اینه که من شکلات سفید دوس می‌دارم و جالبه واسم، چون من چیزی که خیلی شیرین باشه رو دوس ندارم اصولاً و معمولاً شکلات سفید خیلی شیرینه. بهرحال قسمته لابد😀. یکی از هله‌هوله‌هایی که میل و اشتیاق درونیم به شکلات سفیدو ارضاء و مرتفع می‌کنه کیندر بوئنو(!)ی سفیده. قبل از این‌که کشفش کنم، همیشه عقیده داشتم که تمام محصولات کیندر یه مزه‌ می‌دن! حالا چه تخم‌مرغ شانسی باشه، چه ویفر، چه مایع ظرفشویی، چه گونی سیب‌زمینی!  ولی بعد از خوردنش متوجه جایزالخطا بودن انسان شدم و توبه کردم!

بسته‌ش شامل دو ردیف چهارتاییه! (دو ردیف چهارتایی از چی؟ ) گاز اول برای جدا کردن یکی از این مربع‌ها از بقیه، حس زیبای شکستن یه لایه‌ی ترد از شکلات سفیدو می‌ده که تازه شروع ماجراس. بعدش فضای دهنتون با طعم فندق و شکلات پر می‌شه. همه‌چی درست و مرتب سرجاشه، چیزی زیاد و کم نیست. طعم شیر و وانیل هم این وسط میاد و می‌ره و اینجاس که تو ذهنتون فکر می‌کنین که آیا بهشت برین همین‌جاست؟ مائده‌های آسمانی رو به اسم تجاری کیندر می‌دن بیرون؟ احساس می‌کنین تا حالا داشتین لحظات عمرتونو آتیش می‌زدین که بوئنو رو نشناخته بودین. با همین خیال خام دیگه مزه‌ش از دهنتون می‌ره و زندگی روال تلخ و مزخرف خودشو دوباره شروع می‌کنه😀

kinder به آلمانی معنی توله‌ها (بچه‌‌ها) و bueno به اسپانیایی به معنی خوبه! لینکشم اینه تازه.

بوئنو

دسته‌بندی: شکلات، ویفر

مزه‌حدودی:شکلات سفید، وانیل، فندق

قیمت:۱۰۰۰ تومان

طعم‌ها: شکلات سفید، شکلات قهوه‌ای!

ترکیبات: شکلات سفید (۲۶/۵٪)(کره‌ی کاکائو، شکر، شیرخشک بدون چربی، چربی شیر، لسیتین سوی، وانیلین)، شکر، روغن گیاهی(روغن خرما و آفتاب‌گردان)، آرد گندم، شیرخشک بدون چربی، شیرخشک با چربی، فندق(۵٪)، پودر شیرآبه(!)،…. بی‌خیال بقیه‌ش! زیاده!

ارزش غذایی در ۱۰۰ گرم:

انرژی ۵۶۰ کیلوکالری
پروتئین ۹/۲ گرم
کربوهیدرات ۵۱/۴ گرم
چربی مجموع ۳۵/۳ گرم
فیبر خوراکی ۱/۴ گرم
کلسیوم ۲۴۶ میلی‌گرم

++++

پیشنهاد امروز منو اخیراً خیلیا پیشنهاد دادن! اونم کپی نکردن قهوه‌تلخ مهران مدیریه! کاری که به نظر من کار بسیار خوب و تر و تمیزیه. حتی اگه مثل من به اینم فکر کردید که مهران مدیری‌ای که بیشتر از همه راه و چاه‌های تلویزیونو بلده، چطور باهاش به توافق نرسیده سر این کار و شاید دلیلی پشت این باشه، مثل استفاده از شرایط و جو جامعه، من می‌گم سریالش ارزششو داره! حتی اگه فک کنین واسه سود بیشتر وارد شبکه‌ی عرضه‌ی خونگی کرده این سریالو. حتی اگه پیش خودتون می‌گین چرا هیچ‌وقت نمی‌گه این خونه‌هایی که قراره جایزه بدن، موقعیتشون کجاس و اون هزاران جایزه‌ی نفیس دیگه چیه! به نظر من بخرینش اگه دوس دارین ببینینش و به کپی کردن و دانلود کردنش رضایت ندین، همین!

TasteIt

سپتامبر 16, 2010

تیست ایت

وسط یه راه طولانی، تو اتوبوس، که چشم دوختنتون به جاده یا صفحه‌ی ساعت، جز یادآوری نگذشتن زمان، کمک دیگه‌ای بهتون نمی‌کنه و از مصاحبت بغل‌دستیتون، فقط یه کله‌ی کج شده رو شونه‌ی شما و یه آب دهن آویزون از دهن بازش عایدتون شده و هیچ کاری هم برای انجام ندارین، یاد بیسکوییت کرِم‌داری میفتین که  تو بسته‌ی خوراکی‌هاییه که از اول مسیر بهتون دادن و هنوز نخوردینش. بازش می‌کنین و تو دهنتوت می‌ذارین؛ شیرینیش از سر و کولتون بالا می‌ره! بعد از شیرینی زیادش، طعمشه که میاد سراغتون. اول حس می‌کنین چرا همه‌چی مزه‌ی مایه دستشویی می‌ده، بعد یهو احساس می‌کنین تو یه استخر پر از آب‌پرتقال یا آب‌نارگیل یا … دارن ازتون اعتراف می‌گیرن. بعد که تمام گناهای کرده‌و نکرده‌تون یادتون افتاد احساس خفگی بهتون دست می‌ده و با سرعت هر‌چه تمام‌تر شروع به جویدن تیکه‌های باقی‌مونده و پاک‌سازی باقی‌مونده‌ی کرِم شیرینش از لای دندوناتون می‌کنین. هوم، بالاخره موفق شدین، ۱۰ دقیقه وقت برد، شاید تو بی‌نهایت ۱۰ دقیقه خیلی معنی نداشته باشه ولی حداقل ۱۰ دقیقه حواستون پرت بود.

ولی تمام اینا وقتی اتفاق میفته که بیسکوییت کرم‌داری که به خوردتون می‌دن، مال جای درست حسابی‌ای نباشه، وگرنه اگه کار یه جایی مثل شیرین‌عسل باشه، قضیه فرق می‌کنه. اسمش می‌شه TasteIt و یه نکته‌ی مهم هم توش رعایت می‌شه! اونم رعایت میانه‌روی و جلوگیری از افراط و تفریطه! نه کرِمش به دندوناتون می‌چسبه و نه شیرینیش می‌زنه تو ذوقتون، نه طعمش به کشتنتون می‌ده(البته یکم طعمش از حد مناسب بالاتره لحظه اول، ولی بازم از توصیفات بالا خیلی خیلی بهتره) و نه بلایی سرتون میاره که بیش از هر عزیز دیگه‌ای دلتون واسه مسواکتون تنگ شه!

بسته‌بندیش شامل ۴تا بیسکوییت چس‌مثقالیه و قیمتش ۵۰ تومنه! خوراک اینه که کنار چای و قهوه و شیر و محصولاتی از این دست، مصرف بشه.

وبسایتش توضیح درست درمونی راجع بهش نداده.

تیست ایت

دسته‌بندی: بیسکوییت، بیسکوییت کرِم‌دار

مزه‌حدودی: نارگیل (من نارگیلیشو تست کردم طبعاً)

قیمت: ۵۰ تومان (بسته‌ی ۳۵ گرمی)

طعم‌ها: نارگیل، پرتقال، موز، توت‌فرنگی

ترکیبات: آرد گندم، روغن‌نباتی، شکر، گلوکز، شیر‌خشک، بی‌کربنات سدیم(E۵۰۰)، بی‌کربنات آمونیوم(E۵۰۳)، لسیتین سویا(E۳۲۲)، نمک، اینورت، اسانس نارگیل، پودر نارگیل

ارزش تغذیه‌ای در ۱۰۰ گرم:

کربوهیدرات ۶۴/۵ گرم
چربی ۱۹/۸ گرم
پروتئین ۵/۸ گرم
انرژی ۴۴۳/۶ کیلوکالری

بستنی شایستوت وارنا

سپتامبر 12, 2010

شایستوت وارنا

قدیما جلوی نمایشگاه کتاب، یه نمایشگاه دیگه برپا بود همیشه، پر از دست‌فروشا. البته هنوزم این رسم برپاست، ولی نه دیگه نمایشگاه اون نمایشگاه سابقه و نه اون چیزی که ازش می‌خوام حرف بزنم. یعنی بستنی یخی‌ها و کیم‌هایی که تو یخدون‌های سفید بودن و تو دست همون دست‌فروشا می‌چرخید و مطمئن بودی که بیشتر از ۹۳/۷٪ موادشو میکروب و آلودگی و مسمومیت و اسهال تشکیل می‌ده😀 ولی با همه‌ی این‌ها، بخاطر مزه‌ی خوبشون نمی‌شد ازشون گذشت، مخصوصاً اون بستنی یخی شاتوتیا که فکرکنم تنها چیزی که توش نبود شاتوت بود.کلاً هدف یادآوری خاطرات قدیم و نوستال بازی و “شما یادتون نمیاد” و این‌چیزا نبود، که به حمدالله این‌روزا اینقدر تو گودر و کتاب‌چهره(!) و ایمیلا می‌بینیم که من یکی دارم پشیمون می‌شم از زندگی تو اون دوران😀 هدف یادآوری مزه‌ای بود که من خودم مدتی بود نچشیده بودم تو بستنیا. درسته، بستنی یخی شاتوتی هست، ولی اونایی که من دیدم اکثراً بخش یخیشون، به بخش شاتوتیشون می‌چربه و من خیلی دوست ندارم این موضوع رو.

بستنی یخی شاتوتی وارنا ( که اسمشو “شایستوت” گذاشته، که فک کنم ترکیبی از شاتوت و آیس باشه )  بسته‌بندیش به نظرم یکمی جلفه! همه‌چیش شبیه بستنیای دیگه‌س، جز این بامزه‌بازی‌ای که رو جلدش در آورده:

“وا…! وا نه، وارنا”

ولی توش حکایت دیگه‌ایه. بستنی شاتوتی‌ایه که توش تیکه‌های شاتوت هست و رسماً مزه‌ی شاتوت می‌ده و خیلی ترش یا شیرین نیست. خیلی یخ نیست و دندونو اذیت نمی‌کنه و راحت می‌تونین گازش بزنین. موقع خوردنش یاد نمایشگاه کتاب قدیم و دربند و درکه و ترشی‌فروشی‌های اونجا میفتین. احتمالاً به این دلیل که توش بیشتر شاتوت و این‌چیزاس، تا یخ، زودتر هم آب می‌شه و شایدم به همین دلیله که قیمتش برخلاف چند مدل بستنی یخی دیگه‌ای که اخیراً تست کردم ۳۰۰ تومنه. این بستنی کار شرکت صنایع شیر تهران(شهداد)ئه و به نظر میاد که این وبسایتش باشه؛ که البته این محصول توش نیست و یا من بخاطر طراحی فوق‌العاده‌ی سایتشون، پیداش نکردم😐

دسته‌بندی: بستنی، بستنی یخی

مزه حدودی: شاتوت

قیمت: ۳۰۰ تومان

ترکیبات: آب، شکر، کنستانتره میوه طبیعی، استابیلایزر (E۴۰۷،E۴۱۲،E۴۶۶)، شربت گلوکز، اسید سیتریک خوراکی.

ارزش غذایی در ۱۰۰ گرم

انرژی ۲۳۵/۶۶ کیلوکالری
چربی ۱۷/۴۹ گرم
پروتئین ۴/۲۸ گرم
کربوهیدرات ۱۳/۶۳ گرم
کلسیم ۸۶/۹۲ میلی‌گرم
ویتامین B2 ۰/۲۱ میلی‌گرم

++++

زغال‌اخته

زغال‌اخته بخورین! اگه مثل من مدت‌هاست که نخوردین، بخورین آقا، بخورین که اشتباه می‌کنین نمی‌خورین! داستان از اونجا شروع شد که بعد مدت‌ها نخوردن زغال‌اخته، یکم خوردم و شیفته‌ش شدم! شیفته‌ی دونه‌های نرم شیرینش، گس‌ها و ترش‌هاشم بد نیستن ولی شیریناش بهترن به نظرم. تا وقتشه و هست، بزنین به بدن، حیفه به خدا😀

هرجوری حساب کنین از پفک و چیپس و این‌جور چیزا یه سر و گردن بالاتره😀 طبیعیه و کلی خاصیت داره. واسه دیدن خاصیت‌هاش می‌تونین اینجا رو ببینین. حالا که تبیان رو دیدم جا داره از این سایت دزد تشکر کنم بالاخره منبع یه چیزی که گذاشته رو نوشته و نیومده مثل مشاوره‌های فوق تخصصیش مثل این و این بعد از نوشتن متن، یادش بره منبعی هم داشته این نوشته‌ها.

از بادبادک هم ممنون بابت عکس خوب زغال‌اخته‌ش.

نوترامیکس

سپتامبر 9, 2010

nutramix

بعد از صحبت کردن راجع به این همه هله‌هوله‌ی مضر! که برای بدنمون اَخ و جیزه! می‌ریم سراغ یه هله‌هوله‌ای که طبیعیه و همینش باعث می‌شه که جزء «هله‌هوله‌های همه‌کَس خوار» بشه(یعنی همه می‌پسندن و تناول می‌کنن احتمالاً) و اون چیزی نیست جز میوه. چیزی که احتمالاً بزرگ‌ترهای محترم همیشه تو رویاها و دعاهاشون ازش به عنوان جایگزین هله‌هوله‌هایی که پر از رنگ و سم و ماده‌ی شیمیایی و مریضی و بدبختی و مکافات  و هزار آشغال دیگه‌س، یاد می‌کنن. خوب ما چرا همیشه میوه نمی‌خوریم؟ چون اصولاً تنبلیم و حال کندن پوستِ حتی موز رو هم نداریم! چه برسه به این‌که بخوایم بریم میوه از تو یخچال برداریم و درست و بی‌نقص ( اتفاقی که از دید والدین هرگز اتفاق نیفتاده و نمی‌افته ) بشوریمش و پوست بکنیم و نوش جان کنیم!

با تمام این اوصاف، می‌رم سراغ نوترامیکس. پدیده‌ای ۷۰۰ تومنی که شامل ۴۵ گرم از میوه‌های مختلفه. تیکه‌های سفید نارگیل ( که من یکی خیلی خوشم اومد، با وجود شیرینی زیادش)، تیکه‌های زرد طالبی ( بدی نبود به‌نظرم. البته من خیلی طالبی‌ دوس ندارم)، تیکه‌های قرمز گیلاس(که بامزه بود) و تیکه‌های سبز پوملو( که اولش شیرین و خوشمزه‌س و بعدش مزه‌ی پوست پرتقال می‌ده) و خوردن همین تیکه سبزاس که باعث ایجاد سوال می‌شه. سوالی تو این مایه‌ها: اه این چیه؟ پوس پرتقال ریختن توش این دانشمندا :|؟ عمل بعدی‌ای که انجام می‌شه اینه که بسته‌شو می‌چرخونین و به کلمه‌ی پوملو برمی‌خورین. قدم بعدی تعجب کردنه! بعدش اگه اینترنت دم دستتون باشه با یه سرچ مختصر می‌فهمین که ای دل غافل! چقدر میوه تو دنیا هست و ما بی‌خبریم، بعد به خودتون میاین و می‌گین بهتر! میوه‌ای که مزه‌ی پوس پرتقال بده به چه درد می‌خوره؟ یه دو سه تا دیگه می‌خورین و می‌گین: بدم نیست! و برش می‌گردونین دوباره به اسمش خیره می‌شین.بعد خوردن چندتا قانع می‌شین که چیز خوبیه و چقدر حیف که احتمالاً اینجاها پیدا نمی‌شه! البته تموم این اتفاقا وقتی میفته که مثل من ندونین پوملو چیه.

یه سرگرمی‌ای که می‌تونین با این هله‌هوله انجام بدین اینه که چشاتونو ببندین و بخورین و سعی کنین حدس بزنین چی دارین می‌خورین و هربار خوشحال از کشفتون دونه‌ی بعدی رو بردارین و دعا کنین که خدا این شادی‌های کوچیکو ازتون نگیره:D

اگه هنوزم نمی‌دونین پوملو یا گریپ‌فروت چینی چیه، می‌تونین اینجا و اینجا رو به ترتیب واسه زبونای فارسی و انگلیسی، و اینجا و اینجا و اینجا و اینجا و اینجا رو واسه زبونای آلمانی، ایتالیایی، فرانسوی، پرتغالی و اسپرانتو، چک کنین.

وبسایت دینا، خبری از این محصول نداده و عجیبه یکم این موضوع.

نوترامیکس

دسته‌بندی: میوه، تکه‌های میوه

مزه حدودی: گیلاس، طالبی، نارگیل، پوست پرتقال😀

قیمت: ۷۰۰ تومان

ترکیبات: مشخصاً میوه‌ها! شامل گیلاس، طالبی، نارگیل و پوملو

++++

اگه شما هم مثل من به عکاسی علاقه‌مند باشین و دوست داشته باشین راجع بهش اطلاعات بیشتری کسب کنین، می‌تونین این سایتو چک کنین. اگر هم نه که هیچی😀

این سایت علاوه بر عکس‌ها، اطلاعات نورپردازیشون رو هم ارائه می‌ده که فک کنم خیلی به‌دردبخوره. کافیه یکی از عکساشو انتخاب کنین تا بهتون تنظیمات دیاف و شاتر و ایزو و حالت قرارگیری منابع نور و اینجور چیزا رو بده. کار جالب دیگه‌ای که می‌تونین بکنین اینه که خودتون توش عکس اضافه کنین و به بالابردن سطح دانش عمومی کمک کنین!

پفک نمکی مینو

سپتامبر 6, 2010

Minoo

دور از انصافه که جایی حرف از هله‌هوله زده بشه و یادی از این هله‌هوله‌ی قدیمی نشه. هله‌هوله‌ای که احتمالاً خیلیامون باهاش خاطره داریم، که البته نه بخاطر خاطره‌ش، که بخاطر مزه‌ی دوست‌داشتنیشه که اینجا دارم اسمشو میارم. پفکی که هیچ‌وقت اسنک(!) نشد و همیشه پفک باقی‌ موند. کلی رقیب طلایی و نقره‌ای واسش پیدا شد ولی نه مزه‌ش خیلی عوض شد و نه بسته‌بندیش و خود من به شخصه همیشه پفکو به اونا ترجیح دادم. مدتی غیب شده بود و تو مغازه‌ها پیدا نمی‌شد و من یکی که دیگه فک می‌کردم عمراً نمی‌بینمش تا این‌که اخیراً دیدم داره زیاد می‌شه. البته فقط بسته‌بندی بزرگش. فک نکنم دیگه اون کوچیکاش تولید شه. مزه‌ش خیلی شور نیست ولی تشنه می‌کنه آدمو، سعی کنین تازه‌شو گیر بیارین تا تردیش بهتون حال بده.بعد از گذشت این سال‌ها،  به دندونا می‌چسبه هنوز(!) و تمام هیکلتون پر از خرده پفک می‌شه تا تمومش کنین. سعی نکنین نوک انگشتای پفکیتونو با تفتون خوشگل کنین، بمالینش به شلوارتون بهتره، تا این‌که خیس شه😀 از جمله هنرنمایی‌هایی که با پفک می‌شه کرد اینه که سر و تهشو بخورین و با تف تیکه‌هاشو بهم بچسبونین تا یه پفک گنده‌تر به دست بیارین😀

وبسایت مینو هم اطلاعاتی داده راجع بهش که شاید به دردتون بخوره.

دسته‌بندی: اسنک، اسنک پنیری

مزه‌حدودی: پنیر، ذرت

قیمت: ۶۰۰ تومان

ترکیبات: بلغور ذرت، روغن گیاهی، پودر پنیر، شیر‌خشک، نمک تصفیه شده، اسید سیتریک، لسیتین سویا (ای۳۲۲)، رنگ مجاز سان ست یلو(ای۱۱۰)

ارزش تغذیه‌ای در ۱۰۰ گرم:

انرژی ۵۳۰ کیلوکالری
کربوهیدرات ۵۷ گرم
پروتئین ۶/۹ گرم
چربی ۳۰/۵ گرم
نمک ۱/۵ گرم

++++

این‌دفعه می‌خوام یه بازی بهتون معرفی کنم. که خیلی بازی جدیدی نیست ولی فوق‌العاده‌س! بازی‌ای که فضاش، کاراکتراش، موسیقیش و خلاصه همه چیزش دوست‌داشتنیه. بخاطر سبک بازی و معماهاش، تا حدود زیادی یادآور Neverhoodئه. یه جاهاییش تو دید اول هیچ‌چیز و هیچ راه‌حلی واسه رد کردن مرحله پیدا نمی‌کنین ولی وقتی پیدا شد، یه لبخند گنده صورتتونو می‌پوشونه. این بازی هم نسخه‌ی PC‌داره و هم MAC. می‌تونین تو یوتیوب تیکه‌هایی از بازی رو ببینین تا با فضاش آشنا شین. این وبسایت رسمیشه که توش می‌تونین مجانی یکمیشو بازی کنین. اینم لینک ویکی‌پدیاش. نمی‌دونم دیسکش واسه فروش گیر میاد یا نه، ولی می‌دونم که بگردین، واسه دانلود هست. فک کنم حدود ۶۰۰ مگه.

نبرد فالوده‌های چوبی

سپتامبر 2, 2010

Faloode icecreams

این روزا، با استقبال زیادی که از بستنی فالوده‌ای شده، شرکت‌های مختلفی برای عقب نیفتادن از این قافله، دارن تولید می‌کنن این بستنی رو. اگه اشتباه نکنم اول میهن شروع به این‌کار کرده بود و بعد از مدتی بقیه هم سر و کله‌شون پیدا شد. بستنی فالوده‌ای‌هایی که موجوده الان تو بازار اینان:

میهن معمولی، میهن موشکی، شانی ( تولید شده به سفارش میهن در کارخونه روز )، دایتی و پاک

من می‌خوام اینا رو از لحاظ ظاهر، اندازه، مقدار لیمو، فالوده، گلاب، شیرینی وتردی یه مقایسه‌ای با هم بکنم و سعی می‌کنم انصافو رعایت کنم😀 لطفاً توجه کنین که در نهایت چون بستنی‌ها خیلی شبیه همه‌ن، ممکنه تفاوت‌ها خیلی ملموس نباشه.

قیاف:

این بخش چون یکم سلیقه‌ایه، خیلی مهم نیست، صرفاً خواستم نظرمو تحمیل کرده باشم😀

بسته‌بندی دایتی، طبق روال معمولش تو بستنیاش، به نظرم از بقیه قشنگ‌تره و جایزه تمشک طلایی برای بدترین بسته‌بندی رو هم می‌دیم به پاک! بعد از دایتی هم موشکی و میهن و یکی مونده‌ به آخر هم شانی.

راجع به ظاهر خود بستنی هم اگر نظرمو خواسته باشین، که بعید می‌دونم خواسته باشین، مقام اولو می‌دم به موشکی و پاک افتخار بردن دومین جایزه‌ تمشک طلایی رو هم به دست میاره، چون بستنیش یکم لجنیه قیافه‌ش. بقیه بستنی‌ها شبیه همه‌ن تقریباً و نمی شه تفکیکشون کرد.

هیکل:

بعد از باز کردن بستنیا، متوجه قامت درشت بستنی موشکی میهن می‌شین. میهن تلاششو برای مقام اول به نتیجه رسوند ولی برای مقام دوم در رقابتی نفسگیر به دایتی باخت و بعد از اون در مقام سوم قرار گرفت. شانی و پاک هم در این دوره به ترتیب در مقام‌های چهارم و پنجم قرار گرفتن.

جوهرلیمو:

خود من به شخصه دوس دارم بستنی فالوده‌ای ترش باشه، به همین دلیل شانی رو انتخاب می‌کنم چون لیموش ملموس‌تره واسم. بعد از اون دایتیه، بعدش میهن‌ها و در آخر پاک.

پالوده:

تو این بخش، مقدار فالوده‌ی بستنی‌ها رو از نظر درشتی و تراکم!(پراکندگی در واحد حجم) بررسی می‌کنم.میهن تو این مورد خوب عمل نکرده خیلی، فالوده‌ها ریزن و تراکمشون کمه، البته تو موشکی این نقیصه جبران شده و فالوده‌ها یکم درشت‌تر و زیادترن. شانی نسبتاً ریزه فالوده‌هاش و تراکمش یه چیزی بین موشکی و میهنه. دایتی و پاک جفتشون فالوده‌هاشون درشته، با این تفاوت که فالوده‌ی دایتی از پاک بیشتره و تقریباً اندازه موشکیه.

گلاب به روتون:

جز این‌که گلاب میهن از همه بیشتره، چیز دیگه‌ای نمی‌شه گفت؛ چون بقیه خیلی نزدیکن.

چو جان شیرین شدی بازار شیرین*:

اینو تقریباً می‌شه برعکس میزان لیمو دونست. پاک شرمنده‌مون کرد و اول شد!بعد از اون میهن‌ها، بعد شانی و در آخر دایتی ( با این‌که لیموی دایتی از شانی کمتر بود ولی شیرینیش بیشتر نبود ).

تردی یا چسبندگی، مسئله این است:

منظور از تردی اینجا اینه که بستنی رو بدون نیاز به نیروی مردمی، ابزاری، یا هر نیروی دیگه‌ای جز دندون بشه از بدنه‌ش جدا کرد و فرو داد. موردی که واسه پاک خیلی صادق نیست. واسه میهن‌ها یکم صادقه، واسه شانی صادقه و واسه دایتی خیلی صادقه.

Faloodeh ice creams

جمع بندی و خلاصه‌نویسی!

تو جدول زیر یه جمع‌بندی کردم از حرفای بالا. کوچیکترین عدد به معنی بالاترین امتیازه تو هر ستون و جایی هم که نمی‌شده با عدد نشون بدم با حروف نشون دادم.

ر=ریز ، د=درشت، ک=کم، ز=زیاد

میهن موشکی میهن شانی دایتی پاک
اندازه ۳ ۱ ۴ ۲ ۵
لیمو ۳ ۳ ۱ ۲ ۴
فالوده ر، ک د، ز ر، ز د، ز د، ک
گلاب ۱ ۲ ۵ ۳ ۴
شیرینی ۲ ۲ ۳ ۴ ۱
تردی ۳ ۳ ۲ ۱ ۴

خودمانی‌ها:

اینجاش دیگه کاملاً نظر شخصی خودمه. تا قبل از این فک می‌کردم دایتی بستنی‌ایه که هرگز سراغش نخواهم رفت؛ الان می‌بینم لازمه، حداقل تو زمینه‌ی بستنی فالوده‌ای، این عنوانو ببخشم به پاک. تولیدکننده‌ای که دیرتر از همه اومد و بجای این‌که از تجربیات بقیه استفاده کنه، به نظر من گند زد! فالوده‌ایش نه ظاهر خوبی داره نه مزه خوبی. دایتی هم طبق معمول یه طعم خاص توشه که من نمی‌پسندم وگرنه فاکتورهای خوبی واسه دوست‌داشته شدن داره. من تو اینا شانی رو بیشتر پسندیدم فقط حیف که خیلی کم شده و من بعد از جستجوی فراوان، بالاخره گیر آوردم.

*این از این شعر نظامی کش رفته شده.